Mestre Bimba urodził się w stolicy Bahia Salwadorze w 1900 roku, gdzie w 1912 roku zaczął uczyć się capoeira od kapitana żeglugi handlowej zwanego Bentinho. W wieku dziewiętnastu lat był już mistrzem, a jako że przedkładał aspekt walki nad ludyczny (choć oba prezentował bardzo dobrze), stał się doskonałym zawodnikiem wygrywającym w walkach z bokserami, zawodnikami jiujitsu i innymi przedstwicielami sztuk walk. Nigdy nie walczył za pieniądze, tylko dla samej przyjemności, ale prawdopodobnie inni zarabiali stawiając na niego, bądź przegrywali stawiając przeciwko niemu. Mestre Bimba zarabiał pracując jako robotnik portowy. Chociaż nie umiał czytać i pisać, był przystojnym i inteligentnym człowiekiem, a ponieważ był słynnym zawodnikiem, niedługo zaczęli się do niego zgłaszać zamożni młodzi ludzie z prośbą o naukę. Z początku uczył ich w swym domu, ale do roku 1932 miał tak wielu uczniów, że zdecydował się otworzyć akademię. Była to pierwsza niewojskowa szkoła capoeira w Brazylii, która istnieje do tej pory w tym samym miejscu. Prawdą jest, że Bimba wolał niektóre techniki bardziej, niż inne. Szczególnie lubił te, które nadawały się do walki, ale w przeciwieństwie do czysto brutalnej formy ćwiczonej w Rio, zachował on wiele tradycyjnych elementów capoeira, w tym i muzykę. W rzeczy samej był utalentowanym muzykiem, jeżeli chodzi o tradycyjne instrumenty: berimbau, caxixi i atabaque. Dodał także do nowotworzonej formy trochę modlitw i rytuałów z Candomblé. Bimba chciał nauczyć studentów mieszanki praktycznej walki i tradycyjnej kultury. Uczył ich więc grać na instrumentach, przygotowywać pułapki i zasadzki, oraz używać brudnych sztuczek. Opowiadał także o brazylijskiej raczej, niż afrykańskiej spuściźnie capoeira. Metody pedagogiczne, jakimi posługiwał się Bimba były prawdziwą innowacją i spowodowały przekształcenie się ze sztuki klasy pracującej w formę atrakcyjną dla bogatych białych. Oczywiście capoeira była nadal nielegalna. Aby otworzyć swoją szkołę Bimba nie mógł powiedzieć, iż uczy capoeira. Jednakże boks, zapasy czy judo były legalne, więc jeden z uczniów Bimby (młody prawnik) zasugerował, by Bimba użył po prostu innej nazwy. Wybraną nazwą była Luta Regional Bahiana, co można by przetłumaczyć jako styl walk z Bahia. Wszyscy jednak wiedzieli, czym był, więc zaczęli nazywać tę formę capoeira Regional. Bimba zmarł 5 lutego 1974 roku, mając wielu uczniów, wielu przyjaciół i niewiele pieniędzy.

Pastinha urodził się 4 kwietnia 1889 roku. Jego ojciec był Hiszpanem, a matka czarną Brazylijką. Pełne imię mistrza to Vincente Joaquim Ferreira. Będąc chłopcem Pastinha pobierał naukę capoeira od czarnego Mestre Benidido. Do swych dwunastych urodzin stał się tak dobrym zawodnikiem, że otrzymał pracę jako bramkarz w domu publicznym. Mając dosyć walki w pracy, Pastinha w roku 1941 otworzył szkołę capoeira, w której uczył starym sposobem, przez obserwowanie i naśladowanie, bez jakiejkolwiek formalnej metody, podtrzymując tym samym tradycję. Pastinha wraz ze swymi uczniami niedługo po tym zaczął dawać pokazy dla turystów w hotelach Salwadoru, stolicy Bahia, i nagrywać płyty z muzyką capoeira. To przysporzyło im mnóstwo przyjaciół pośród intelektualistów, którzy uważali Pastinhę za skarb czarnej kultury i pomagali mu w jego pracy. Sam osobiście uczył wielu starych technik, które nie były użyteczne. Nie pozwalał ich wykonywać początkującym, ale zaawansowanych uczniów zachęcał do nauki tychże technik. Tak więc dziś jest powszechne dla capoeiristas praktykowanie obu "rodzin" (korzystając z terminu portugalskiego), Regional i Angola. Pastinha podzielił jego los Bimby, umierając w państwowym przytułku 13 listopada 1981 roku. Niemal w tym samym czasie capoeira zaczęła się rozpowszechniać na świecie, szczególnie w Stanach Zjednoczonych. Dwoma najbardziej znanymi pionierami byli Bira Alameida (Mestre Acordeon) w Kalifornii i Jelon Vieira w Nowym Jorku. Niektórzy twierdzą, że nauki Vieiry wpłynęły na szaleństwo break dance'u w latach osiemdziesiątych, ale naprawdę zasługa ta należy się grupie tanecznej z Nowego Jorku o nazwie "High Times Crew".